ARA

Dokumentacja ARA

ARA Client i ARA Relay: instalacja, konfiguracja i codzienna praca. Pobierz programy na stronie głównej.

Prosty, samodzielny odpowiednik RustDesk dla Windows: aplikacja kliencka (host i widz) oraz serwer pośredniczący z interfejsem graficznym, podglądem ruchu i wystawianiem certyfikatów. Cała komunikacja przechodzi przez serwer pośredniczący i jest szyfrowana TLS z wzajemnym uwierzytelnianiem certyfikatami jednego lokalnego CA.

Funkcje#

  • Udostępnianie pulpitu — host rejestruje się w serwerze i czeka na połączenia.
  • Akceptacja połączeń — każdy widz wymaga zgody użytkownika hosta (okno z 60-sekundowym odliczaniem; brak odpowiedzi = odrzucenie). Osobno można zezwolić na dostęp do plików.
  • Podgląd i sterowanie — przesyłane są tylko zmienione fragmenty ekranu (kafelki JPEG 64×64); gdy obraz przestaje się zmieniać, są wysyłane ponownie bez strat (PNG; zdjęcia jako JPEG w najwyższej jakości), więc nieruchomy tekst wygląda jak na miejscu. Mysz i klawiatura przez SendInput. Widz rysuje kursor sam, więc ten porusza się od razu, bez czekania na obraz.
  • Płynnie na słabym łączu — widz potwierdza każdą klatkę, a host ma w drodze najwyżej dwie, więc wolne łącze obniża liczbę klatek na sekundę, zamiast budować kilkusekundowe opóźnienie. Ruchy myszy, które jeszcze nie zostały wysłane, są scalane w ostatnią pozycję.
  • Wybór monitora — widz przełącza transmisję między monitorami hosta (albo cały pulpit wirtualny).
  • Menedżer plików — przeglądanie dysków hosta, wysyłanie, pobieranie, tworzenie i usuwanie katalogów oraz plików (tylko po zgodzie hosta na dostęp do plików).
  • Profile jakości — klatki na sekundę, maksymalna szerokość i jakość JPEG ustawiane na hoście; widz może je zmienić w trakcie sesji (wysoka jakość, zbalansowana, wysoka wydajność, tryb niestandardowy).
  • Rozdzielczość zdalnego ekranu i skalowanie — widz zmienia rozdzielczość monitora hosta do końca sesji, także samoczynnie, dopasowując ją do swojego okna; skalowanie oryginalne (1:1), dopasowane do okna albo własne (50–200%).
  • Wspólny schowek — tekst kopiowany na jednym komputerze można wkleić na drugim; host może na to nie zezwolić, a widz wyłączyć u siebie.
  • Dźwięk zdalnego komputera — widz słyszy dźwięk z głośników zdalnego komputera (Opus, stereo, ok. 64 kbit/s), zsynchronizowany z obrazem; host może na to nie zezwolić, a widz wyłączyć u siebie.
  • Zrzut ekranu, restart, wylogowanie, blokada po sesji — z menu „Sesja” i „Opcje” w oknie sesji.
  • Zdalny terminal — wiersz polecenia (cmd) albo PowerShell na komputerze zdalnym, uruchomiony jako zalogowany użytkownik.
  • Tunelowanie TCP — przekierowanie portów przez szyfrowaną sesję, np. Pulpit zdalny, panel routera czy baza danych widoczne ze zdalnego komputera dostępne pod localhost u widza.
  • Grupy certyfikatów — CA, certyfikat serwera i certyfikaty grup wystawiane w GUI serwera; jeden plik .pfx wczytuje się na wielu komputerach, a klient może mieć kilka certyfikatów naraz. Komputery łączą się tylko w obrębie wspólnej grupy. Adres serwera można zapisać w certyfikacie.
  • Hasło dostępu komputera — zasady hasła ustawia grupa (bez hasła, własne albo automatyczne, zmieniane po każdej sesji); hasło widz podaje razem z ID. Właściciel widzi je w zakładce „Mój pulpit”; serwer przechowuje skrót PBKDF2 i kopię chronioną DPAPI.
  • Lista komputerów online — komputery z grup z włączoną listą pojawiają się w kliencie z informacją o haśle i zajętości; wybór z listy zastępuje wpisywanie ID.
  • Tryb usługi Windows (serwer) — ARA-Relay.exe może działać jako usługa w tle, bez logowania użytkownika, z regułą zapory i dziennikiem plikowym.
  • Tryb uruchamiania klienta — ręczny, autostart (start z Windows, zminimalizowany do zasobnika, z automatycznym udostępnianiem) albo usługa Windows (GUI w zasobniku).
  • Dostęp przy ekranie logowania (klient) — tryb „Usługa Windows” instaluje usługę ARA-Client, która udostępnia pulpit także bez zalogowanego użytkownika (ekran logowania, blokady i UAC).
  • Połączenia bezpośrednie — w sieci lokalnej, przez IPv6, port przekierowany przez UPnP albo QUIC z przebiciem NAT-u (jak w Tailscale czy RustDesk) obraz idzie prosto między komputerami, bez serwera. Sesja startuje od razu przez serwer i przełącza się w trakcie, bez przerwy; gdy się nie da, zostaje na serwerze.
  • Ctrl+Alt+Del — widz może wysłać tę kombinację do komputera w trybie usługi (np. aby na ekranie logowania przejść do wyboru konta).
  • Interfejs i komunikaty po polsku.

Architektura#

 ARA-Client (host)  ──TLS──▶  ARA-Relay  ◀──TLS──  ARA-Client (widz)
       │                         │                        │
   pulpit, pliki           przekazywanie ramek        obraz, wejście,
   wejście z widza         + statystyki ruchu          operacje na plikach
  • Serwer nie łączy się z klientami — obie strony łączą się wychodząco do serwera. Serwer zestawia sesję; potem, jeśli sieć pozwala, transmisja przechodzi na połączenie bezpośrednie host–widz (patrz niżej). Dzięki temu host może działać za NAT-em, o ile ma dostęp do adresu serwera.
  • Po zestawieniu sesji serwer przekazuje surowe ramki aplikacyjne między hostem a widzem. Sesja jest widoczna na liście „Sesje i transfery” wraz z licznikami ruchu.
  • Uwierzytelnianie: TLS 1.2/1.3, certyfikat klienta wymagany po obu stronach. Serwer akceptuje wyłącznie certyfikaty wystawione przez własne CA i nieodwołane.

Szyfrowanie end-to-end#

TLS kończy się na serwerze pośredniczącym, dlatego każda sesja jest dodatkowo szyfrowana end-to-end między hostem a widzem. Serwer przekazuje wyłącznie szyfrogram — nie widzi obrazu, klawiszy, operacji na plikach ani przesyłanych plików i nie może ich niepostrzeżenie zmienić.

  • Zaraz po zestawieniu sesji obie strony wymieniają komunikat e2e-hello: efemeryczny klucz ECDH P-256 i losowy nonce, podpisane (RSA-PSS/SHA-256) kluczem certyfikatu urządzenia. Podpis obejmuje ID sesji, ID obu stron i klucz efemeryczny, więc serwer nie może go podmienić ani przenieść do innej sesji.
  • Każda strona sprawdza certyfikat drugiej (to samo CA, rola klienta) i to, czy jego ID zgadza się z oczekiwanym: widz — z wpisanym ID komputera, host — z ID widza z prośby o połączenie.
  • Klucze sesji (osobne dla każdego kierunku) powstają z HKDF-SHA256; ruch idzie w rekordach AES-256-GCM z licznikiem w nonce — zmiana, usunięcie lub powtórzenie rekordu przerywa sesję. Klucze są efemeryczne (forward secrecy): przechwycony ruch nie da się odszyfrować później, nawet po wycieku certyfikatu.
  • Kod weryfikacyjny (8 cyfr, np. 1234 5678) jest widoczny u widza w pasku sesji (🔒 E2E) i u hosta w stanie udostępniania oraz w dzienniku. Jeśli ktoś pośredniczy w uzgodnieniu, kody na obu komputerach będą różne.
  • Zapamiętane certyfikaty hostów — widz przy pierwszym połączeniu zapamiętuje odcisk certyfikatu komputera (KnownHosts w settings.json). Gdy ten sam ID przedstawi później inny certyfikat, ARA Client ostrzega i domyślnie przerywa połączenie.
  • Połączenia bez szyfrowania end-to-end są odrzucane: nowy widz nie połączy się ze starym hostem i odwrotnie (host przerywa sesję po 15 sekundach bez uzgodnienia). Zaktualizuj ARA Client na wszystkich komputerach. Serwer ARA Relay nie wymaga zmian.

Połączenia bezpośrednie (LAN, IPv6, UPnP, QUIC przez NAT)#

Po uzgodnieniu szyfrowania end-to-end sesja od razu działa przez serwer, a w tle klient próbuje połączyć hosta i widza bezpośrednio, z pominięciem serwera:

  1. TCP — host otwiera nasłuch na losowym porcie (IPv4 i IPv6) na czas prób. Jeśli router obsługuje UPnP i ma publiczny adres IPv4 (nie CGNAT), host przekierowuje na nim ten port — mapowanie trwa tylko do końca sesji.
  2. QUIC (UDP) z przebiciem NAT-u — host i widz pytają serwer pośredniczący po UDP (ten sam numer portu co TLS, np. 7443/UDP), pod jakim publicznym adresem i portem je widać. Host wysyła pakiety na publiczny adres widza (to otwiera NAT hosta), a widz łączy się z hostem QUIC-iem z tego samego portu. Host używa jednorazowego certyfikatu, którego skrót widz dostaje w ofercie.
  3. Host wysyła widzowi listę adresów w kanale end-to-end — serwer jej nie zna (widzi tylko publiczne adresy UDP obu stron, które i tak zna z połączeń TCP).
  4. Widz próbuje wszystkich dróg równolegle. Każde połączenie uwierzytelnia wyzwanie-odpowiedź HMAC-SHA256 z kluczem wyprowadzonym z sekretu sesji E2E oraz świeżymi nonce'ami obu stron; dalej ruch idzie w AES-256-GCM z nowymi kluczami (wewnątrz TCP lub QUIC). Obcy program w sieci nie może się podszyć ani podsłuchać.
  5. O wyborze łącza decyduje host (pierwsze poprawne uwierzytelnienie). Obie strony przełączają się w trakcie sesji: każda wysyła przez serwer znacznik „ostatnia ramka tutaj” i dalej pisze już bezpośrednio, więc żadna ramka nie ginie ani nie zmienia kolejności. W sieci lokalnej przełączenie trwa zwykle poniżej sekundy, przez internet kilka sekund.
  6. Jeśli nic nie zadziała w ciągu około 25 sekund, sesja po prostu zostaje na serwerze.

Rodzaj łącza widać w pasku sesji widza („⇄ przez serwer” zmienia się na „⇄ bezpośrednio”, z krótkim komunikatem; szczegóły w podpowiedzi), w stanie udostępniania hosta i w dziennikach. Sesja bezpośrednia jest nadal widoczna w ARA Relay (serwer zestawił ją i trzyma połączenie sterujące), ale liczniki ruchu przestają rosnąć. Jeśli łącze bezpośrednie zerwie się w trakcie, sesja się kończy — połącz się ponownie.

Opcję Połączenia bezpośrednie, gdy to możliwe (domyślnie włączona) znajdziesz w zakładce Certyfikat. Dotyczy obu ról. Uwagi:

  • Zapora Windows — przy pierwszym udostępnianiu Windows może zapytać o zgodę dla ARA Client (sieci prywatne wystarczą w LAN). Odmowa oznacza po prostu sesje przez serwer. Instalator trybu Usługa Windows dodaje reguły ARA Client (direct) (TCP i UDP) dla programu usługi i usuwa je przy odinstalowaniu; usługa zapamiętuje ustawienie z chwili instalacji.
  • Serwer musi przyjmować UDP na swoim porcie (np. 7443/UDP) — inaczej klienci nie poznają publicznych adresów i QUIC nie będzie próbowany (TCP w LAN/IPv6/UPnP działa dalej). Instalator usługi ARA Relay dodaje regułę ARA Relay (UDP); przy przekierowaniu portu na routerze przekieruj także UDP.
  • Kiedy nie zadziała — NAT symetryczny (zmienia port dla każdego adresata, część routerów firmowych i operatorów), część CGNAT-ów (np. sieci komórkowe), zapory blokujące UDP, a dla TCP dodatkowo brak UPnP i zablokowane IPv6. Wtedy sesja zostaje na serwerze.
  • Połączenie bezpośrednie wymaga ARA Client w tej samej wersji po obu stronach (jak E2E).

Ważne: operator serwera ma klucz CA, więc mógłby wystawić fałszywy certyfikat z tym samym ID i stanąć pośrodku (atak MITM). Przed tym chronią zapamiętany odcisk certyfikatu hosta i kod weryfikacyjny — przy ważnych połączeniach porównaj kod z osobą po drugiej stronie (np. telefonicznie). Serwer nadal widzi metadane: kto z kim się łączy, kiedy i ile danych przesyła.

Wymagania#

  • Windows 10/11 lub Windows Server 2016+ (x64, z pulpitem graficznym).
  • .NET 10 SDK do zbudowania i uruchomienia ze źródeł.
  • Rust (rustup, toolchain MSVC) do budowania ze źródeł: dotnet build buduje też wspólny rdzeń w Rust z katalogu core/ (wersja przypięta w core/rust-toolchain.toml).
  • .NET 10 Desktop Runtime do uruchomienia obu programów: ARA-Relay.exe i ARA-Client.exe są wersjami framework-dependent (kilkaset KB każda). Runtime trzeba zainstalować osobno — programy go nie pobierają.
  • Do trybu usługi: uprawnienia administratora (UAC) i opublikowany plik ARA-Relay.exe.
  • Otwarcie portu TCP (domyślnie 7443) na serwerze pośredniczącym.

Pierwsze uruchomienie serwera#

  1. Uruchom ARA-Relay.exe lub dotnet run --project src\RelayServer. Wersja opublikowana wymaga .NET 10 Desktop Runtime.
  2. Przy pierwszym starcie system Windows może wyświetlić monit zapory — zezwól na dostęp w sieciach prywatnych (i publicznych, jeśli serwer ma być dostępny z internetu).
  3. Serwer domyślnie nasłuchuje na porcie 7443 na wszystkich interfejsach. Port można zmienić w polu „Port” i zatwierdzić przyciskiem „Start”.
  4. Zakładka Grupy pokazuje dane i odcisk CA oraz służy do wystawiania certyfikatów grup.

Serwer automatycznie startuje wraz z GUI (chyba że działa już jako usługa Windows — wtedy wbudowany silnik jest wyłączony, a GUI służy tylko do wystawiania certyfikatów i sterowania usługą).

Certyfikaty#

Certyfikat wystawiany w ARA Relay definiuje grupę komputerów, a nie pojedynczy komputer. Jeden plik .pfx można wczytać na dowolnej liczbie komputerów. Dwa komputery mogą się połączyć tylko wtedy, gdy należą do tej samej grupy — serwer sprawdza to przy każdym żądaniu połączenia i przy liście komputerów. Na jednym serwerze może istnieć dowolnie wiele grup.

Dwa typowe zastosowania:

  • Własna firma — jedna grupa, jeden certyfikat wczytany na wszystkich komputerach. Komputery widzą się na liście i z każdego można połączyć się z każdym.
  • Helpdesk u klientów — jedna grupa (np. „program XXX”) dla wszystkich instalacji u klientów, z wyłączoną listą komputerów. Serwisant łączy się z konkretnym komputerem po ID i haśle podanych przez klienta; nie widzi pozostałych komputerów. Sam ma wczytane dwa certyfikaty: firmowy i „program XXX”.

Wystawienie certyfikatu grupy#

  1. W ARA Relay otwórz zakładkę Grupy.
  2. Kliknij Wystaw certyfikat grupy… nad listą grup. W oknie, które się otworzy, podaj:
    • Nazwę grupy (np. Firma, program XXX),
    • Ważność (dni),
    • Publiczny adres serwera — opcjonalnie, np. 192.0.2.10 albo relay.example.com:7443. Jeśli go podasz, klient automatycznie uzupełni nim pole serwera po wczytaniu certyfikatu. Okno podpowiada adres użyty ostatnio.
  3. W sekcji Dostęp ustaw zasady grupy:
    • Hasło — jedna z trzech opcji:
      • „bez hasła”,
      • „własne — ustawia użytkownik” (użytkownik komputera ustawia hasło w ARA Client; nowy komputer dostaje od serwera losowe hasło startowe, które może zmienić),
      • „automatyczne — zmienia się po każdej sesji” (serwer losuje 8-znakowe hasło, klient je tylko wyświetla, a serwer zmienia je po każdej zakończonej sesji — liczą się tylko sesje, które rzeczywiście się odbyły, nie odrzucone ani przeterminowane prośby);
    • Lista komputerów widoczna dla członków grupy (domyślnie włączone) — gdy wyłączona, serwer nie zwraca listy nikomu w grupie i łączyć się można wyłącznie po ID;
    • Dostęp bez akceptacji (usługa Windows) (domyślnie wyłączone) — patrz Dostęp przy ekranie logowania.
  4. Kliknij Wystaw certyfikat i zapisz plik .pfx.

Hasło plików PFX to ara. Plik zawiera klucz prywatny urządzenia i certyfikat CA (bez klucza prywatnego CA), więc klient nie potrzebuje osobnego pliku CA.

Ustawienia grupy nie są zapisane w certyfikacie, tylko na serwerze, dlatego po wybraniu grupy na liście można je zmienić bez wystawiania pliku od nowa i bez restartu usługi (Zapisz zmiany ustawień). Włączenie hasła generuje nowe hasła wszystkim komputerom grupy, a wyłączenie je usuwa. Hasło jest przypisane do pary (komputer, grupa): komputer w dwóch grupach ma dwa niezależne hasła.

ID komputera i rejestracja#

  • ID komputera (XXXX-XXXX) nadaje serwer i jest ono jedno na komputer, wspólne dla wszystkich grup i wszystkich użytkowników Windows na tym komputerze. Nie wynika z certyfikatu grupy, więc posiadacz samego pliku .pfx nie może podszyć się pod ID innego komputera.
  • Przy pierwszym uruchomieniu komputer tworzy własny klucz urządzenia i rejestruje się w grupie certyfikatem grupy. Serwer wystawia mu certyfikat urządzenia (CN = ID komputera), którym komputer łączy się dalej. Certyfikat urządzenia odnawia się automatycznie — nie trzeba wczytywać nowego pliku.
  • Klucz urządzenia leży w %ProgramData%\ARA\Client\device-key.bin, chroniony DPAPI maszyny. Jest czytelny dla lokalnych użytkowników, bo tożsamość należy do komputera, a nie do konta. Certyfikaty urządzeń są w podręcznej pamięci devices\ w tym samym katalogu.

Wczytanie certyfikatów w kliencie#

  1. W ARA Client otwórz zakładkę Certyfikat i kliknij Dodaj certyfikat….
  2. Wskaż plik .pfx, wpisz hasło ara (opcja „Zapamiętaj hasło” jest domyślnie zaznaczona — hasło jest wtedy chronione DPAPI bieżącego użytkownika; po jej odznaczeniu autostart w zasobniku nie wczyta certyfikatu) i kliknij Dodaj.
  3. Lista pokazuje dla każdego certyfikatu grupę, datę ważności (Ważny do), serwer i Stan rejestracji. Certyfikat usuwasz przyciskiem Usuń.

Klient może mieć wczytane kilka certyfikatów naraz (należeć do kilku grup), ale wszystkie muszą pochodzić z tego samego serwera ARA Relay. Przy każdym certyfikacie jest opcja Tylko połączenia wychodzące: komputer nie rejestruje się wtedy w tej grupie jako host — nie widać go na jej liście i nie da się z nim połączyć przez tę grupę, ale nadal może łączyć się z innymi członkami. Opcję ustawia użytkownik klienta; serwer jej nie wymusza.

Łącząc się po ID, klient sam znajduje grupę, próbując kolejno swoich certyfikatów (najpierw ostatnio użytego dla tego ID); grupę można też wybrać ręcznie. Lista komputerów łączy wyniki z grup z włączoną listą, z kolumną grupy.

Odnowienie, unieważnienie i blokada#

  • Odnów… — wystawia nowy plik .pfx z tym samym ID grupy i nową datą ważności. Ustawienia, hasła, rejestracje i blokady zostają, a zarejestrowane komputery nie muszą wczytywać nowego pliku (nowy plik potrzebny jest tylko do rejestracji nowych komputerów).
  • Zapisz .pfx — ponownie zapisuje plik wybranej grupy.
  • Unieważnij — odcina całą grupę: komputery są rozłączane w ciągu kilku sekund, a kolejne próby połączenia odrzucane. Przycisk zmienia się wtedy w Przywróć, więc unieważnienie można cofnąć.
  • Usuń grupę — usuwa grupę wraz z zapisanym na serwerze plikiem .pfx. Tej operacji nie da się cofnąć. Zarejestrowane komputery zachowują swoje ID: komputer bez innej grupy jest odrzucany, ale jego ID nie zostanie nadane innemu komputerowi i wraca, gdy komputer dołączy do nowej grupy.
  • Zablokuj (tabela „Komputery w grupie”: ID, nazwa, ostatnio widziany, online, zablokowany) — blokuje pojedynczy komputer tylko w tej grupie, bez unieważniania certyfikatu. Połączony komputer zostaje rozłączony w ciągu około 5 sekund. Odblokuj cofa blokadę.
  • Eksportuj CA (.cer) (sekcja CA) — zapisuje certyfikat CA, przydatny do ręcznej weryfikacji lub instalacji w zaufanym magazynie.

Starsze certyfikaty#

Certyfikaty urządzeń wystawione przed wprowadzeniem grup trafiły do wbudowanej grupy „Starsze certyfikaty” (widocznej na liście grup tylko wtedy, gdy ma jakiś certyfikat) i działają jak dotychczas: w jednej grupie komputery łączą się ze sobą, ID wynika z certyfikatu (jeden stary certyfikat = jeden komputer), a hasło i widoczność na liście pozostają ustawieniami urządzenia (klient może zmienić lub wyłączyć hasło). Usługa Windows w tej grupie akceptuje sesje automatycznie, jak wcześniej.

  • Komputer ze starym certyfikatem zachowuje swoje ID, także gdy wczyta certyfikat nowej grupy — zapamiętane certyfikaty hostów u widzów nie tracą ważności.
  • Nowych starszych certyfikatów nie da się już wystawić w GUI; nowe komputery dodawaj certyfikatem grupy.
  • Komputer ze starym certyfikatem i komputer z certyfikatem nowej grupy nie połączą się ze sobą (inne grupy) — wczytaj na nim także certyfikat nowej grupy.
  • Unieważniony wpis starszego certyfikatu nie może zostać usunięty z listy, dopóki nie wygaśnie.

Udostępnianie pulpitu (host)#

  1. Wczytaj certyfikat w zakładce Certyfikat.
  2. W zakładce Mój pulpit zaznacz Udostępniaj ten pulpit.
  3. Ustaw jakość transmisji (profil lub ręcznie: FPS, maks. szerokość, JPEG). Zmiany dotyczą następnej sesji.
  4. Podaj swoje ID (8 znaków w formacie XXXX-XXXX) drugiej osobie oraz hasło dostępu, jeśli jest włączone.

Hasło dostępu do tego komputera#

Sekcja Grupy i hasła dostępu w zakładce Mój pulpit pokazuje dla każdej grupy, w której komputer jest hostem, kolumny Grupa, Stan, Tryb hasła i Hasło. Grupy oznaczone jako „Tylko połączenia wychodzące” nie są tu widoczne. Hasło pobierane jest z serwera pośredniczącego (tylko sam komputer, uwierzytelniony swoim certyfikatem urządzenia, może to zrobić). Zachowanie zależy od trybu hasła ustawionego w grupie:

  • bez hasła — nic do ustawienia,
  • własne — wpisz hasło (4–128 znaków) albo kliknij Losuj (8 znaków a–z, A–Z, 0–9) i Zapisz; Pokaż / Ukryj odsłania hasło. Nowy komputer dostaje od serwera hasło startowe, które możesz zmienić. Hasła nie da się wyłączyć,
  • automatyczne — zmienia się po każdej sesji — hasło tylko do odczytu; serwer zmienia je po każdej zakończonej sesji, a klient odświeża widok.

Dla grupy „Starsze certyfikaty” dostępne jest też pole wyboru Wymagaj hasła, które pozwala hasło włączyć lub wyłączyć jak dawniej. Zmiana działa od następnego połączenia i nie wymaga restartu usługi. Jeśli komputer ma hasło ustawione w starszej wersji (zapisany tylko skrót), tryb pokazuje „własne (ustawione wcześniej — wpisz nowe)”.

Gdy widz się zgłosi, pojawi się okno z prośbą o połączenie. Możesz:

  • zaakceptować (opcjonalnie zaznaczając zgodę na dostęp do plików),
  • odrzucić,
  • nic nie robić — po 60 sekundach prośba zostanie odrzucona automatycznie.

W trakcie sesji przycisk Zakończ sesję natychmiast rozłącza widza.

Tryb uruchamiania#

Sekcja Tryb uruchamiania w zakładce Mój pulpit ma trzy opcje:

Tryb Działanie
Ręczne uruchomienie Program uruchamiasz sam, udostępnianie włączasz polem „Udostępniaj ten pulpit”. Zamknięcie okna kończy program.
Autostart — po zalogowaniu, w zasobniku Wpis HKCU\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Run („ARA Client”) uruchamia ARA-Client.exe --tray po zalogowaniu. Program startuje w zasobniku, wczytuje certyfikat i od razu udostępnia pulpit. Prośby o połączenie nadal wymagają akceptacji. Wymaga zapamiętanego hasła PFX — bez niego ikona w zasobniku pokaże ostrzeżenie.
Usługa Windows — także ekran logowania (GUI w zasobniku) Instaluje usługę opisaną niżej i dodaje autostart okna w zasobniku, które pokazuje stan usługi i służy do łączenia się z innymi komputerami.

W trybach autostartu i usługi zamknięcie lub zminimalizowanie okna chowa je do zasobnika. Kliknięcie ikony otwiera okno, a Zakończ w menu ikony zamyka program. Działa tylko jedna kopia okna na użytkownika — ponowne uruchomienie programu pokazuje istniejące okno.

Dostęp przy ekranie logowania (usługa Windows)#

ARA Client może udostępniać pulpit także wtedy, gdy żaden użytkownik nie jest zalogowany — na ekranie logowania, ekranie blokady i bezpiecznym pulpicie UAC:

  1. Wczytaj certyfikaty (zakładka Certyfikat).
  2. W sekcji Tryb uruchamiania wybierz Usługa Windows — także ekran logowania.
  3. Potwierdź monit UAC. ARA Client zainstaluje usługę ARA-Client (konto LocalSystem, autostart) i uruchomi agenta w aktywnej sesji konsoli.

Instalator włącza też politykę SoftwareSASGeneration (bit „usługi”) w HKLM\SOFTWARE\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Policies\System, aby usługa mogła wysłać Ctrl+Alt+Del na prośbę widza. Odinstalowanie przywraca poprzednią wartość.

Opcja korzysta z aktualnie wczytanych certyfikatów i bieżących ustawień (serwer, port, jakość, sterowanie) — nie trzeba niczego konfigurować osobno. Pliki .pfx grup są kopiowane do %ProgramData%\ARA\Client\certs\<n>.pfx wraz z ustawieniami „Tylko połączenia wychodzące” (hasła PFX są chronione DPAPI maszyny). Usługa ma własną pamięć podręczną certyfikatów urządzeń w certs\devices\, a tożsamość komputera (ID i klucz urządzenia) jest ta sama co w programie. Certyfikaty urządzeń są sprawdzane co 12 godzin i odnawiane, gdy do wygaśnięcia zostało mniej niż 7 dni albo gdy serwer je odrzuci. Certyfikat, który się nie wczytał, nie jest kopiowany do usługi — w tej grupie komputer nie będzie dostępny przy ekranie logowania. Program usługi jest kopiowany do %ProgramData%\ARA\Client\bin (katalog z dostępem tylko dla SYSTEM i administratorów), aby zwykły użytkownik nie mógł podmienić pliku EXE uruchamianego z uprawnieniami SYSTEM. Usługa działa również po ponownym uruchomieniu komputera.

Czy usługa przyjmie sesję bez okna zgody, zależy od ustawienia grupy Dostęp bez akceptacji (usługa Windows) (domyślnie wyłączone; ustawia je administrator serwera, a egzekwuje komputer docelowy):

  • ustawienie włączone — sesja z tej grupy jest akceptowana automatycznie,
  • ustawienie wyłączone i ktoś jest zalogowany przy konsoli — zalogowany użytkownik dostaje okno z prośbą o połączenie, z informacją o grupie,
  • ustawienie wyłączone i nikt nie jest zalogowany (ekran logowania, blokady, UAC) — prośba jest odrzucana z komunikatem „Komputer wymaga akceptacji użytkownika, a nikt nie jest przy nim zalogowany.” Nigdy nie jest akceptowana automatycznie.

Grupa „Starsze certyfikaty” zachowuje automatyczną akceptację.

Uwaga: w grupie z włączonym „Dostępem bez akceptacji” przy ekranie logowania nie ma komu kliknąć „Akceptuj”. Dostęp ma każdy członek grupy (oraz hasło, jeśli grupa je wymaga). Włączaj to ustawienie tylko w grupach, którym ufasz. Agent działa jako SYSTEM, więc ma pełne uprawnienia do pulpitu i systemu plików, a widz z dostępem może także obsługiwać bezpieczny pulpit UAC (np. zatwierdzić monit podniesienia uprawnień).

Gdy usługa jest zainstalowana, udostępnianie z okna ARA Client jest wyłączone (jedna rejestracja hosta). Aby zmienić certyfikat, ustawienia transmisji lub zaktualizować program, wybierz inny tryb, a potem ponownie Usługa Windows. Zmiana trybu na ręczny lub autostart usuwa usługę oraz usuwa service.json i katalogi certs\ i bin\ (klucz urządzenia, devices\ i logs\ zostają). Usługa zainstalowana starszą wersją nie obsługuje Ctrl+Alt+Del — zainstaluj ją ponownie w ten sam sposób. Instalacja nie zmienia uprawnień istniejących plików: poprzednie certs\, logs\ i devices\ (a także Client\ lub bin\ założone przez zwykłego użytkownika) są przenoszone pod nazwę <nazwa>.old-<guid> i zakładane od nowa, a klucz urządzenia jest zapisywany ponownie. Odłożone katalogi można usunąć jako administrator, gdy żaden inny użytkownik nie jest zalogowany. Dane i dziennik: %ProgramData%\ARA\Client (logs\client-RRRRMMDD.log; wpisy starsze niż 30 dni są usuwane automatycznie).

Łączenie i sterowanie (widz)#

  1. Wczytaj certyfikat.
  2. W zakładce Połącz wpisz ID komputera docelowego (albo wybierz go z listy Komputery online — dwuklik uzupełnia pole ID).
  3. Jeśli komputer ma włączone hasło, wpisz je w polu Hasło dostępu (jeśli wymagane) (lista pokazuje „z hasłem” albo „bez hasła”).
  4. Pole Grupa zostaw na „Automatycznie” — program sam znajdzie grupę, w której jest ten komputer (najpierw ostatnio użytą) — albo wybierz grupę ręcznie; wtedy łączenie jest ograniczone do niej, a hasło dotyczy tej grupy.
  5. Zaznacz opcje:
    • Zezwalaj mi na sterowanie zdalnym komputerem — wysyłanie myszy i klawiatury,
    • Podgląd 1:1 — bez skalowania obrazu (skrót do menu Obraz → Skalowanie).
  6. Kliknij Połącz i poczekaj na zgodę użytkownika hosta.

Lista komputerów online jest pobierana z serwera przy otwarciu zakładki i po kliknięciu Odśwież. Pokazuje hosty aktualnie połączone z serwerem z Twoich grup, które mają włączoną listę komputerów (z kolumną grupy) — bez komputera, z którego korzystasz. Dla grup z wyłączoną listą program informuje, że trzeba łączyć się po ID. Kolumna stanu mówi, czy komputer jest wolny, czy prowadzi już sesję. Hasło jest sprawdzane przez serwer pośredniczący, więc błędne hasło kończy się komunikatem i nie trafia do hosta.

W oknie sesji dostępne są:

Element Działanie
Monitor wybór monitora hosta lub „Wszystkie monitory”
Obraz ▾ jakość obrazu, rozdzielczość zdalnego ekranu i skalowanie (patrz niżej)
Klawiatura ▾ Ctrl+Alt+Del, kombinacje klawiszy, przechwytywanie klawiszy systemowych; na ekranie logowania przycisk jest wyróżniony (patrz niżej)
Sesja ▾ zrzut ekranu, terminal, tunelowanie, restart, wylogowanie (patrz niżej)
Opcje ▾ zdalny kursor, wspólny schowek, dźwięk zdalnego komputera, blokada po sesji (patrz niżej)
Pliki menedżer plików hosta (jeśli host zezwolił)
Pełny ekran tryb pełnoekranowy
Rozłącz zakończenie sesji
▴ zwija pasek do małego uchwytu „ARA ▾” u góry okna, a obraz zajmuje wtedy całe okno (rozwinięty pasek w oknie stoi nad obrazem i go nie zasłania); kliknięcie uchwytu lub Ctrl+Shift+H rozwija go z powrotem. Uchwyt można przeciągnąć w lewo lub w prawo (położenie jest zapamiętywane). Na pełnym ekranie pasek jest domyślnie zwinięty
  • Jakość obrazu — obowiązuje od razu i jest zapamiętywana dla kolejnych sesji:

    Profil Klatki/s JPEG Maks. szerokość
    Według ustawień zdalnego komputera (domyślnie) jak na hoście jak na hoście jak na hoście
    Wysoka jakość 20 90 natywna
    Zbalansowana 20 70 1920 px
    Wysoka wydajność 30 50 1280 px
    Płynny ruch (wideo H.264) 30 jakość 60 1920 px
    Tryb niestandardowy… 1–30 20–95 natywna albo 800–3840 px

    Płynny ruch (wideo H.264) przesyła obraz jako wideo H.264 kodowane kodekiem Windows Media Foundation. Sprawdza się przy filmach i animacjach. W ruchu tekst jest mniej ostry, ale po zatrzymaniu obrazu zmienione miejsca są dosyłane bez strat, jak w pozostałych profilach. Opcja jest wyszarzona, gdy widz nie ma dekodera H.264 (np. Windows N bez pakietu Media Feature Pack); host bez kodera informuje o tym i wysyła kafelki. Ten profil, kafelki i osobny kursor wymagają tej wersji na obu komputerach; gdy któryś ma starszą, sesja działa jak dotąd (JPEG całego ekranu z kursorem w obrazie).

  • Rozdzielczość zdalnego ekranu — zmienia rozdzielczość oglądanego monitora hosta (przy „Wszystkich monitorach” — monitora głównego). Zmiana jest tymczasowa: po zakończeniu sesji, także nieplanowanym, host wraca do swojej rozdzielczości; Przywróć oryginalną robi to od razu. Wymaga zgody na sterowanie. Monitory obrócone (pionowe) nie mają tej opcji. Dopasuj do okna widza wybiera sama największą rozdzielczość, która mieści się w oknie, i dobiera ją ponownie po zmianie rozmiaru okna (np. na serwerze VPS bez monitora). Programy na zdalnym komputerze rysują się wtedy w zwykłym układzie, a widz pokazuje obraz piksel w piksel, bez rozmywania tekstu. Ustawienie jest zapamiętywane. Uwaga: w bardzo małym oknie niektóre programy same ściskają tekst, żeby zmieścić więcej — wtedy pomoże większe okno.

  • Skalowanie — Oryginalne (1:1) (piksel w piksel, z przewijaniem), Dopasuj do okna albo Użytkownika (50–200%).

Pozycja Działanie
Ctrl+Alt+Del wysyła Ctrl+Alt+Del (skrót Ctrl+Alt+End); tylko gdy host działa w trybie usługi
Kombinacje klawiszy Ctrl+Alt+Home, Ctrl+Alt+End, Ctrl+Shift+Esc, Ctrl+Esc, Alt+Tab, Alt+F4, Win, Win+R, Win+E, Win+D i Print Screen; wymaga zgody na sterowanie
Przechwytuj klawisze systemowe Win, Alt+Tab, Alt+F4, Ctrl+Esc itp. działają na komputerze zdalnym, gdy okno sesji jest aktywne (domyślnie włączone) — patrz Ctrl+Alt+Del
Pozycja Działanie
Zrób zrzut ekranu… zrzut w pełnej rozdzielczości zdalnego ekranu (PNG, z pominięciem kompresji transmisji); okno zapisu otwiera się w folderze Obrazy
Uruchom ponownie zdalny komputer… restart po potwierdzeniu (5 s opóźnienia); wymaga zgody na sterowanie. Po restarcie połączysz się ponownie, jeśli ARA Client działa tam jako usługa albo w autostarcie
Wyloguj użytkownika… wylogowanie po potwierdzeniu; wymaga zgody na sterowanie
Terminal (wiersz polecenia / PowerShell)… zdalna powłoka — patrz Zdalny terminal
Tunelowanie TCP… przekierowanie portów — patrz Tunelowanie TCP

Przełączniki ze znacznikiem ✓ — zaznaczony oznacza włączony.

Pozycja Działanie
Pokazuj zdalny kursor kursor hosta rysowany nad obrazem, a podczas sterowania kursor widza przyjmuje jego kształt (domyślnie włączone); wyszarzone, gdy host wrysowuje kursor w obraz
Udostępniaj schowek wspólny schowek w obu kierunkach (domyślnie włączone)
Odtwarzaj dźwięk zdalnego komputera dźwięk z głośników hosta jest odtwarzany u widza (domyślnie włączone); wyszarzone, z podpowiedzią, gdy host nie zezwala na dźwięk albo ma starszą wersję, lub gdy ten komputer nie ma urządzenia odtwarzania
Wycisz głośniki zdalnego komputera na czas sesji wycisza głośniki hosta, a po rozłączeniu przywraca ich poprzedni stan (domyślnie wyłączone); działa niezależnie od odtwarzania dźwięku u widza; wyszarzone, gdy host nie zezwala na dźwięk
Zablokuj po zakończeniu sesji po rozłączeniu (także po zerwaniu połączenia) host blokuje komputer

Wspólny schowek synchronizuje tekst (do 1 MB) w obu kierunkach. Na hoście decyduje opcja Zezwalaj na wspólny schowek w zakładce Mój pulpit (domyślnie włączona). Bez zgody na sterowanie schowek działa tylko w stronę widza — widz nie może zmienić schowka hosta. Ustawienia z menu „Opcje” i „Przechwytuj klawisze systemowe” są zapamiętywane.

Dźwięk zdalnego komputera przechwytuje to, co odtwarza domyślne urządzenie odtwarzania hosta (WASAPI loopback), i wysyła jako Opus (stereo, 48 kHz, ok. 64 kbit/s). Dźwięk jest lekko opóźniany, by nadążać za obrazem; przy przeciążonym łączu to dźwięk ustępuje (pakiety są pomijane), a obraz nie zwalnia. Na hoście decyduje opcja Zezwalaj na dźwięk w zakładce Mój pulpit (domyślnie włączona, przenoszona także do ustawień trybu usługi Windows). Ograniczenia: tylko w jedną stronę (host do widza, bez mikrofonu); brak dźwięku na ekranie logowania i blokady; obie strony muszą mieć tę wersję (ze starszą sesja działa bez dźwięku); każde okno sesji odtwarza dźwięk własnego komputera; głośność ustawia się w mikserze Windows.

Wyciszanie głośników hosta wycisza systemowo domyślne głośniki hosta, dopóki choć jeden widz tego chce, i przywraca je po sesji — także po zerwaniu połączenia, a po awarii programu przy jego kolejnym uruchomieniu. Głośników wyciszonych wcześniej ARA nie rusza; jeśli ktoś przy hoście sam je odciszy, nie zostaną wyciszone ponownie w tej sesji. Na większości komputerów widz dalej słyszy dźwięk, ale sterowniki niektórych kart wyciszają także przechwytywanie — wtedy host zapisuje ostrzeżenie w dzienniku, a wyciszanie trzeba wyłączyć.

Zdalny terminal#

Sesja → Terminal (wiersz polecenia)… albo Terminal (PowerShell)… otwiera okno z powłoką działającą na komputerze zdalnym. Można otworzyć do 4 terminali naraz.

  • Polecenie wpisuje się w dolnym polu i zatwierdza Enterem; ↑/↓ przewija historię poleceń.
  • Przerwij (albo Ctrl+C, gdy nic nie jest zaznaczone) kończy uruchomiony program, np. ping -t. Powłoka działa dalej. Poleceń wbudowanych powłoki (np. długiego dir /s) nie da się przerwać — wtedy zamknij okno i otwórz terminal ponownie.
  • To nie jest pełna konsola: programy pełnoekranowe i pytające o hasło bezpośrednio z konsoli (np. edit, ssh z hasłem, runas) nie zadziałają. Polecenia typu ipconfig, netstat, sc, Get-Service, winget działają normalnie.
  • Powłoka działa z prawami użytkownika zalogowanego na zdalnym komputerze. W trybie usługi Windows także jako ten użytkownik, a nie jako SYSTEM. Gdy nikt nie jest zalogowany albo komputer jest zablokowany, terminal się nie otworzy — najpierw zaloguj się na pulpicie.
  • Zamknięcie okna albo koniec sesji kończy powłokę razem z uruchomionymi z niej programami.

Na hoście decyduje opcja Zezwalaj na zdalny terminal w zakładce Mój pulpit (domyślnie włączona; wymaga też Zezwalaj na sterowanie). Otwarcie terminala jest zapisywane w dzienniku hosta.

Tunelowanie TCP#

Sesja → Tunelowanie TCP… pozwala dodać przekierowanie: port lokalny na komputerze widza → komputer docelowy i port widziane z komputera zdalnego. Przykłady:

Port lokalny Cel Zastosowanie
13389 localhost:3389 Pulpit zdalny Windows (mstsc /v:localhost:13389)
8080 192.168.1.1:80 panel routera w sieci zdalnego komputera (http://localhost:8080)
15432 localhost:5432 baza PostgreSQL na zdalnym komputerze
  • Pusty port lokalny oznacza ten sam numer co docelowy, a gdy jest zajęty — dowolny wolny port. Kopiuj adres kopiuje adres lokalny do schowka.
  • Port lokalny przyjmuje połączenia tylko z tego komputera (127.0.0.1 i [::1]), a nie z całej sieci.
  • Dane idą tą samą szyfrowaną sesją co obraz, czyli bezpośrednio albo przez serwer. Kontrola przepływu sprawia, że duży transfer nie zatrzymuje obrazu.
  • Przekierowania są zapamiętywane dla każdego zdalnego komputera. W kolejnej sesji uruchamiają się przy pierwszym otwarciu okna tuneli. Zamknięcie okna tylko je chowa: tunele działają do końca sesji, a Usuń kończy nasłuch.
  • Obsługiwane jest tylko TCP (bez UDP).

Na hoście decyduje opcja Zezwalaj na tunelowanie TCP (domyślnie włączona; wymaga też Zezwalaj na sterowanie). Pierwsze połączenie do każdego celu jest zapisywane w dzienniku hosta.

Ctrl+Alt+Del#

Na ekranie logowania z komunikatem „Naciśnij Ctrl+Alt+Delete” albo gdy trzeba wybrać innego użytkownika, wybierz Klawiatura → Ctrl+Alt+Del w pasku sesji. Prawdziwej kombinacji Ctrl+Alt+Del na komputerze widza nie da się przechwycić — dlatego służy do tego menu lub Ctrl+Alt+End.

Gdy włączona jest opcja Klawiatura → Przechwytuj klawisze systemowe (domyślnie tak), klawisz Windows (także Win+R, Win+E itd.), Alt+Tab, Alt+Esc, Alt+F4, Alt+spacja i Ctrl+Esc naciśnięte w aktywnym oknie sesji trafiają na komputer zdalny, a nie do systemu widza. Ctrl+Alt+Del i Win+L zawsze obsługuje komputer widza — Windows nie pozwala ich przejąć. Kombinacje można też wysłać z menu Klawiatura.

Gdy okno sesji traci fokus albo sesja się kończy, wciśnięte klawisze są zwalniane na komputerze zdalnym — modyfikator (np. Win czy Ctrl) nie zostaje tam „wciśnięty”. Połączenie jest zamykane po rozłączeniu którejkolwiek strony.

Logowanie przez sesję zdalną. Po zalogowaniu (albo Ctrl+Alt+Del, wylogowaniu, przełączeniu użytkownika) Windows przenosi konsolę do innej sesji, a usługa ARA uruchamia agenta w nowej sesji. Połączenie na chwilę się zrywa — widz łączy się wtedy ponownie sam (komunikat „Ponowne łączenie...”, do 90 s) i otwiera nowe okno w tym samym miejscu. Dotyczy to tylko hostów w trybie usługi; certyfikat komputera musi być taki sam jak na początku sesji.

Menedżer plików#

Po kliknięciu Pliki otwiera się dwupanelowe okno: po lewej pliki lokalne, po prawej pliki hosta. Dostępne są:

  • nawigacja po ścieżkach i dyskach, odświeżanie,
  • Wysyłaj / Pobierz dla zaznaczonych plików (wiele plików jednocześnie),
  • tworzenie katalogu i usuwanie plików/pustych katalogów po obu stronach,
  • pasek postępu i przycisk anulowania transferu.

Transfery są strumieniowane przez tę samą sesję TLS. Host widzi je jako ruch w sesji. Jeśli host nie wyraził zgody na pliki, operacje zwracają komunikat o odmowie.

Dostęp do plików obejmuje cały system plików hosta (wszystkie dyski i katalogi, do których ma prawo konto usługi/klienta). Zgoda na pliki oznacza zaufanie widzowi.

Przy dostępie bez nadzoru (usługa przyjmuje połączenie sama, bez okna z prośbą) pliki są domyślnie wyłączone. Włącza je pole Pliki przy dostępie bez nadzoru (tryb usługi) w ustawieniach udostępniania; zmiana obowiązuje po ponownym włączeniu trybu usługi. Usługa działa jako SYSTEM, więc widz ma wtedy dostęp do całego dysku, także do plików innych użytkowników.

Tryb usługi Windows#

Serwer może działać jako usługa systemowa — wtedy działa bez otwartego GUI i bez zalogowanego użytkownika. Certyfikaty i ustawienia są wspólne dla GUI i usługi.

Instalacja z GUI#

  1. Uruchom ARA-Relay.exe jako administrator (albo zwykły użytkownik — GUI poprosi o UAC).
  2. Ustaw port i kliknij Zainstaluj jako usługę.
  3. Po instalacji dostępne są przyciski Zatrzymaj usługę / Uruchom usługę oraz Odinstaluj usługę.

Instalator:

  • tworzy usługę ARA-Relay (autostart, konto LocalSystem), wskazującą na ten sam plik ARA-Relay.exe, z którego uruchomiono GUI,
  • przenosi magazyn CA z %LOCALAPPDATA%\ARA\Relay do %ProgramData%\ARA\Relay, zmieniając ochronę kluczy DPAPI na „dla maszyny” (SYSTEM musi je odszyfrować),
  • dodaje regułę zapory ARA Relay (TCP) dla wybranego portu,
  • ustawia automatyczne ponawianie po awarii,
  • zapisuje port w %ProgramData%\ARA\Relay\relay-settings.json.

Migracja magazynu wymaga uruchomienia instalacji z tego samego konta użytkownika, które wcześniej utworzyło CA — klucz jest chroniony DPAPI tego użytkownika. Opcja --no-migrate pomija migrację, a --no-firewall — regułę zapory.

Aktualizacja istniejącej usługi#

  1. Zatrzymaj usługę ARA-Relay (GUI albo ARA-Relay.exe --service-stop).
  2. Podmień plik ARA-Relay.exe w folderze instalacji.
  3. Uruchom usługę ponownie (GUI albo ARA-Relay.exe --service-start). Jeśli zmieniła się ścieżka pliku, odinstaluj i zainstaluj usługę ponownie z GUI.

Sterowanie z wiersza poleceń#

W wierszu poleceń uruchomionym jako administrator:

ARA-Relay.exe --service-install --port 7443
ARA-Relay.exe --service-start
ARA-Relay.exe --service-stop
ARA-Relay.exe --service-uninstall

Dodatkowe opcje: --data-dir <katalog>, --no-firewall, --no-migrate, --result <plik> (wynik operacji dla GUI).

Dane i dziennik usługi#

  • Dane: %ProgramData%\ARA\Relay (ca.bin, relay.bin, issued\, issued.json, relay-settings.json).
  • Dziennik: %ProgramData%\ARA\Relay\logs\relay-RRRRMMDD.log oraz dziennik zdarzeń Windows (źródło ARA-Relay).

Podgląd ruchu i sesji w GUI#

Gdy serwer działa jako usługa, GUI nie uruchamia własnego silnika — odbiera migawki (hosty, sesje, liczniki ruchu i wpisy dziennika) przez lokalny nazwany potok ARA-Relay-Monitor. Potok nie otwiera żadnego portu sieciowego i jest dostępny tylko na tym samym komputerze.

Po aktualizacji programu zatrzymaj usługę, podmień plik ARA-Relay.exe i uruchom usługę ponownie, a następnie zamknij i uruchom GUI. Stara wersja usługi nie wysyła migawek — sam nowy GUI nie wystarczy, jeśli usługa działa ze starego pliku.

Język interfejsu#

Oba programy są dostępne po polsku, angielsku, niemiecku, francusku i hiszpańsku. Domyślnie używają języka wyświetlania Windows, a gdy nie jest to żaden z tych pięciu — angielskiego. Język można wybrać samodzielnie z listy Język w prawym dolnym rogu okna serwera i klienta. Nowy język działa po ponownym uruchomieniu programu. Tłumaczone jest wszystko, łącznie z dziennikiem.

  • Serwer działający jako usługa Windows oraz usługa dostępu przy ekranie logowania w kliencie (razem z agentem) używają języka wybranego przy instalacji usługi. Po zmianie języka zainstaluj lub włącz usługę ponownie, żeby zmienić także język jej dziennika.
  • Serwer i komputery po obu stronach sesji mogą mieć różne języki. Powody odmowy z serwera oraz komunikaty i błędy z udostępnianego komputera każda strona widzi we własnym języku. Starsze wersje dostają gotowy tekst w języku nadawcy. Komunikaty samego Windows (np. „odmowa dostępu” przy kopiowaniu plików) pozostają w języku komputera, na którym powstały.

Sieć i zapora#

  • Serwer nasłuchuje na 0.0.0.0:7443 (TCP) oraz na tym samym porcie UDP (wykrywanie publicznego adresu klientów przy przebijaniu NAT-u; odpowiedź jest mniejsza od zapytania, więc serwer nie nadaje się do ataków odbiciowych). Klienci łączą się wychodząco.
  • Aby udostępnić serwer w internecie:
    1. ustaw publiczny adres w polu „Publiczny adres serwera” przy wystawianiu certyfikatów,
    2. przekieruj port TCP 7443 (i UDP 7443 dla połączeń QUIC) na komputer z ARA Relay (router/NAT) lub postaw serwer bezpośrednio na publicznym adresie,
    3. zezwól na port w zaporze systemowej.
  • W sieci lokalnej wystarczy adres IP serwera i otwarty port.
  • Wszystkie połączenia są szyfrowane TLS; certyfikaty muszą pochodzić z tego samego CA.

Dane i ustawienia#

Dane Położenie
Ustawienia klienta %LOCALAPPDATA%\ARA\Client\settings.json (także zapamiętane certyfikaty hostów KnownHosts)
Autostart klienta HKCU\Software\Microsoft\Windows\CurrentVersion\Run → „ARA Client”
Klucz urządzenia (jedna tożsamość komputera) %ProgramData%\ARA\Client\device-key.bin (DPAPI maszyny, czytelny dla lokalnych użytkowników)
Certyfikaty urządzeń (pamięć podręczna programu) %ProgramData%\ARA\Client\devices\
Usługa klienta (ekran logowania) %ProgramData%\ARA\Client\service.json
Certyfikaty grup i urządzeń usługi %ProgramData%\ARA\Client\certs\<n>.pfx (grupy) i certs\devices\ (urządzenia); dostęp tylko SYSTEM i administratorzy
Program usługi klienta %ProgramData%\ARA\Client\bin\ARA-Client.exe
Dziennik usługi klienta %ProgramData%\ARA\Client\logs\client-RRRRMMDD.log
Magazyn CA i certyfikatów (GUI) %LOCALAPPDATA%\ARA\Relay
Magazyn CA i certyfikatów (usługa) %ProgramData%\ARA\Relay
Dziennik usługi %ProgramData%\ARA\Relay\logs\relay-RRRRMMDD.log
Grupy certyfikatów (serwer) <katalog danych>\groups.json (ustawienia grup) + groups\ (pliki .pfx grup)
Rejestr komputerów (serwer) <katalog danych>\devices.json (ID, klucz urządzenia, członkostwa, blokady, hasła)
Starsze certyfikaty (serwer) <katalog danych>\issued + issued.json (skrót PBKDF2 + kopia hasła chroniona DPAPI)

Klucze prywatne CA i serwera są zapisywane w plikach ca.bin / relay.bin chronionych DPAPI (użytkownika lub maszyny). Nie kopiuj tych plików między kontami bez świadomości, że DPAPI uniemożliwi ich odczyt.

Bezpieczeństwo i ograniczenia#

  • Szyfrowanie end-to-end — serwer przekazuje tylko szyfrogram sesji (AES-256-GCM, klucze uzgadniane ECDH między hostem a widzem). Widzi jednak metadane: ID i nazwy komputerów, czas sesji, ilość danych, a także hasło dostępu, które sam weryfikuje.
  • Zaufanie do CA — każdy, kto ma klucz CA, może wystawić certyfikat i podszyć się pod klienta. Chroń katalog danych serwera i kopie zapasowe.
  • Izolacja grup — komputer widzi i łączy się tylko z członkami własnych grup. Komunikat o komputerze spoza grupy jest taki sam jak o komputerze offline, więc nie zdradza, czy ID istnieje w innej grupie. Posiadacz samego pliku .pfx grupy nie przejmie cudzego ID: tożsamość komputera opiera się na jego własnym kluczu urządzenia.
  • Członkowie grupy widzą się nawzajem — serwer nie wymusza, by członkowie grupy nie łączyli się ze sobą. W grupie „program XXX” klient A, znając ID klienta B, może poprosić o połączenie; nadal potrzebuje hasła (jeśli grupa je wymaga) i zgody użytkownika B. Opcja „Tylko połączenia wychodzące” jest ustawieniem klienta, a nie zasadą serwera.
  • MITM przez właściciela CA — operator serwera może wystawić certyfikat z cudzym ID. Widz wykrywa zmianę klucza znanego hosta; przy pierwszym połączeniu porównaj kod weryfikacyjny z drugą stroną.
  • KnownHosts i starsze wpisy — widz zapamiętuje hosta po odcisku SHA-256 klucza publicznego certyfikatu urządzenia (SPKI). Starsze wpisy z 40-znakowym odciskiem (thumbprint) są przy pierwszym połączeniu uaktualniane na podstawie rozszerzenia LegacyThumbprint w certyfikacie urządzenia. Oznacza to, że właściciel CA może niepostrzeżenie uaktualnić wpis KnownHosts (wystawić certyfikat z własnym kluczem i cudzym odciskiem w tym rozszerzeniu) — to świadomy kompromis migracji ze starszych certyfikatów. Dla nowych wpisów (bez starszego odcisku) zmiana klucza jest zawsze wykrywana.
  • Bezpieczny pulpit — ekran logowania, blokady i monit UAC są dostępne tylko w trybie Usługa Windows. Ctrl+Alt+Del wysyła menu „Klawiatura” w oknie sesji (lub Ctrl+Alt+End), tylko do hosta w trybie usługi; nie da się też przechwycić wszystkich systemowych kombinacji klawiszy.
  • Dostęp bez akceptacji w usłudze — domyślnie wyłączony. Grupa z ustawieniem „Dostęp bez akceptacji (usługa Windows)” pozwala usłudze przyjmować sesje bez okna zgody (także na ekranie logowania); wtedy o dostępie decyduje członkostwo w grupie oraz hasło komputera (jeśli włączone). W grupie bez tego ustawienia zalogowany użytkownik dostaje okno zgody, a gdy nikt nie jest zalogowany przy konsoli, prośba jest odrzucana — nigdy nie jest akceptowana automatycznie. Ustawienie egzekwuje sam komputer docelowy, więc widz nie może go obejść. Starsze certyfikaty zachowują automatyczną akceptację.
  • Jedna sesja na hosta — host obsługuje jedną aktywną sesję; kolejne prośby są odrzucane.
  • Przechwytywanie GDI — niektóre treści sprzętowo akcelerowane (np. część gier i odtwarzaczy wideo) mogą być niewidoczne lub czarne.
  • Pliki = pełny dostęp — zgoda na pliki daje widzowi prawo do odczytu, zapisu i usuwania w całym systemie plików hosta.
  • Terminal i tunele = dostęp jak użytkownik — terminal wykonuje dowolne polecenia z prawami zalogowanego użytkownika, a tunel otwiera połączenia z sieci komputera zdalnego (także do innych komputerów w jego sieci lokalnej). Jeśli to zbyt wiele, wyłącz te opcje w zakładce Mój pulpit.
  • Hasło dostępu i limit prób — hasło (jeśli grupa je wymaga) jest sprawdzane przez serwer pośredniczący: PBKDF2-SHA256, 120 000 iteracji, losowa sól. Obok skrótu serwer przechowuje kopię chronioną DPAPI (użytkownika lub maszyny), aby właściciel komputera mógł je zobaczyć w kliencie. Błędne hasło jest odrzucane z 0,5-sekundowym opóźnieniem. Nieudane próby (złe hasło albo komputer niedostępny w tej grupie — offline lub nieznane ID) są liczone dla pary widz–grupa: po 5 porażkach w ciągu 10 minut następuje blokada na 10 minut, a udane połączenie z innym komputerem nie zeruje licznika. Mimo to używaj długich haseł.
  • Rotacja haseł — w grupie z hasłem automatycznym serwer generuje nowe hasło po każdej zakończonej sesji, więc stare hasło przestaje działać. Hasło widzi tylko sam komputer, uwierzytelniony swoim certyfikatem urządzenia.
  • Lista komputerów — serwer pokazuje widzom tylko komputery online z grup, w których lista jest włączona (dla grupy „Starsze certyfikaty” — oznaczone jako widoczne) (ID, nazwę, informację o haśle i zajętości). Ukryty komputer nie pojawia się na liście, ale nadal można połączyć się z nim, znając jego ID.
  • Starsze certyfikaty — wpisy z wcześniejszych wersji (grupa „Starsze certyfikaty”) nie mają ustawień grupy, więc działają jak „bez hasła” i „widoczny”, chyba że urządzenie ma hasło. Jeśli wpis ma zapisany sam skrót hasła (bez kopii DPAPI), komputer nadal wymaga hasła, ale nie da się go odczytać — wystarczy ustawić nowe hasło w kliencie.
  • Blokada komputera — administrator serwera może zablokować komputer w danej grupie bez unieważniania certyfikatu; połączony komputer jest rozłączany w ciągu około 5 sekund.
  • Wyciek pliku .pfx grupy — Odnów nie unieważnia poprzednich plików grupy (nadal pozwalają rejestrować komputery), więc pojedynczego wyciekłego pliku nie da się odciąć. Trzeba unieważnić całą grupę i utworzyć nową; ID komputerów zostają zachowane (także po Usuń grupę).

Wydawca i podpisywanie#

  • Metadane plików: Company = APPIT Adam Skowroński, Product = ARA Relay / ARA Client.
  • Pliki nie są obecnie podpisane certyfikatem Authenticode. Windows może dlatego pokazać „Nieznany wydawca” przy pierwszym uruchomieniu lub przy instalacji środowiska. Aby w polu „Wydawca” widniał podpis cyfrowy, pliki należy podpisać certyfikatem do podpisywania kodu (signtool sign /fd SHA256 ...).

Rozwiązywanie problemów#

Objaw Przyczyna / rozwiązanie
„Nie można uruchomić serwera na porcie 7443” Port zajęty przez inną instancję lub usługę. Zatrzymaj usługę/GUI albo zmień port.
Klient nie łączy się Sprawdź adres i port, zaporę oraz czy serwer nasłuchuje. Certyfikat musi pochodzić z CA serwera.
„Certyfikat został odrzucony” Certyfikat unieważniony, wygasły, z obcego CA albo to certyfikat serwera zamiast urządzenia.
Brak obrazu, błąd „Nieprawidłowe dojście” Sesja nie ma dostępu do interaktywnego pulpitu. Wybierz tryb Usługa Windows i sprawdź dziennik %ProgramData%\ARA\Client\logs.
Ekran logowania nie jest widoczny Usługa nie działa albo agent nie uruchomił się w sesji konsoli. Sprawdź stan usługi ARA-Client i dziennik; wybierz inny tryb i ponownie Usługa Windows.
Sesja zawsze „przez serwer” Odczekaj do ~25 s — przełączenie dzieje się w tle. Jeśli nie nastąpi: NAT symetryczny lub CGNAT po którejś stronie, serwer nie odbiera UDP na swoim porcie (reguła zapory / przekierowanie UDP na routerze), zapora blokuje ARA Client albo opcja Połączenia bezpośrednie jest wyłączona. Dziennik widza podaje przyczynę. W LAN sprawdź regułę zapory dla ARA Client (sieci prywatne).
„Zdalny komputer nie obsługuje szyfrowania end-to-end” Druga strona ma starszy ARA Client. Zaktualizuj program na obu komputerach (w trybie usługi zainstaluj usługę ponownie).
„Komputer przedstawił inny certyfikat niż przy poprzednich połączeniach” Certyfikat hosta wystawiono ponownie albo ktoś podszywa się pod komputer. Porównaj kod weryfikacyjny z osobą przy komputerze; dopiero wtedy wybierz „Tak”.
Ctrl+Alt+Del wyszarzone / nie działa Pozycja w menu „Klawiatura” jest dostępna tylko przy hoście w trybie usługi. Jeśli nie działa, zainstaluj usługę ponownie (nowa wersja włącza politykę SoftwareSASGeneration) i sprawdź dziennik usługi. Host musi mieć włączone „Zezwalaj na sterowanie”.
Autostart nie udostępnia pulpitu Hasło PFX nie jest zapamiętane albo certyfikat się nie wczytał — ikona w zasobniku pokazuje dymek z przyczyną.
Usługa klienta nie instaluje się Wymagany opublikowany plik ARA-Client.exe (nie dotnet run) i zgoda UAC. Komunikat i wpisy dziennika pokażą przyczynę.
Brak plików w menedżerze Host nie zaznaczył zgody na dostęp do plików przy akceptacji sesji, a przy dostępie bez nadzoru nie włączył Pliki przy dostępie bez nadzoru (i ponownie trybu usługi).
„Komputer ... wymaga hasła. Sprawdź hasło i spróbuj ponownie.” Komputer ma hasło dostępu w grupie, w której próbujesz się połączyć. Wpisz je w polu Hasło dostępu (wielkość liter ma znaczenie). W grupie z hasłem własnym zgubione hasło zmień w zakładce Mój pulpit na komputerze docelowym; w grupie z hasłem automatycznym zmienia się ono po każdej sesji i jest widoczne tylko w ARA Client na tym komputerze.
„Nie można odczytać listy komputerów” Serwer nie odpowiedział w ciągu 10 sekund albo klient nie ma wczytanego certyfikatu. Sprawdź adres serwera i kliknij Odśwież.
„Komputer XXXX-XXXX nie jest połączony z serwerem.” Komputer jest offline, nie ma go w żadnej z Twoich grup albo ma w tej grupie „Tylko połączenia wychodzące” — komunikat jest celowo taki sam we wszystkich tych przypadkach. Sprawdź ID i to, czy oba komputery mają wczytany certyfikat tej samej grupy.
„Zbyt wiele nieudanych prób połączenia. Spróbuj ponownie za kilka minut.” 5 nieudanych prób (złe hasło albo komputer niedostępny w tej grupie — offline lub nieznane ID) w ciągu 10 minut blokuje łączenie z danej grupy na 10 minut. Udane połączenie z innym komputerem nie zeruje licznika. Poczekaj i sprawdź hasło.
„Komputer wymaga akceptacji użytkownika, a nikt nie jest przy nim zalogowany.” Host działa jako usługa Windows w grupie bez ustawienia „Dostęp bez akceptacji (usługa Windows)”, a nikt nie jest zalogowany przy konsoli, więc nie ma komu zatwierdzić prośby. Zaloguj się na hoście albo włącz to ustawienie w grupie (zakładka Grupy w ARA Relay) — zmiana działa od następnej prośby.
„Ten komputer został zablokowany w tej grupie.” Administrator zablokował komputer w grupie (zakładka Grupy → Komputery w grupie, przycisk Odblokuj). Blokada dotyczy tylko tej grupy.
„Ta grupa wymaga hasła — nie można go wyłączyć.” / „Hasło w tej grupie generuje serwer — nie można go zmienić.” Zasady hasła ustawia grupa w ARA Relay, nie klient. Zmień ustawienie grupy (Hasło) i kliknij Zapisz zmiany ustawień.
„Certyfikat grupy jest nieznany, unieważniony lub wygasł.” Zależy od przyczyny (zakładka Grupy w ARA Relay). Unieważniona: kliknij Przywróć (Odnów… jest dla niej wyłączone). Wygasła: kliknij Odnów… — zarejestrowane komputery nie muszą wczytywać nowego pliku. Usunięta: usunięcia nie da się cofnąć, wystaw nową grupę i wczytaj jej certyfikat na komputerach.
„Komputer nie jest zarejestrowany w tej grupie, jest zablokowany lub ma inny klucz.” Certyfikat urządzenia jest nieaktualny albo komputer jest zablokowany w grupie. Klient odnawia certyfikat urządzenia sam, rejestrując się ponownie certyfikatem grupy; jeśli to nie pomaga, sprawdź blokadę w ARA Relay.
„To ID jest już przypisane do innego komputera.” Ten sam stary certyfikat próbuje zarejestrować drugi komputer, a jego ID należy już do innego klucza urządzenia (jeden stary certyfikat = jeden komputer). Drugiemu komputerowi wczytaj certyfikat grupy — dostanie własne ID.
„Certyfikat ... pochodzi z innego serwera pośredniczącego niż pozostałe.” Wszystkie wczytane certyfikaty muszą pochodzić z tego samego ARA Relay. Usuń certyfikat z innego serwera.
„Ten certyfikat jest już wczytany.” Ten sam plik .pfx dodano drugi raz.
Certyfikat „pominięty — …” w kolumnie Stan rejestracji / dymek „Pominięto certyfikaty…” Certyfikat nie wczytał się (np. „hasło PFX nie jest zapamiętane” albo błędne hasło). Pozostałe certyfikaty działają. Dodaj go ponownie, pozostawiając zaznaczone „Zapamiętaj hasło” (domyślnie jest zaznaczone) i wpisując poprawne hasło ara.
„Usługa działa, ale nie skopiowano do niej certyfikatów…” Usługa dostała tylko te certyfikaty, które się wczytały (lista „nie skopiowano”). W pominiętych grupach komputer nie będzie dostępny przy ekranie logowania — popraw je w zakładce Certyfikat i włącz usługę ponownie.
„W grupie … lista komputerów jest wyłączona — połącz się po ID.” Grupa ma wyłączone ustawienie „Lista komputerów widoczna dla członków grupy”. To zamierzone — wpisz ID komputera.
W katalogu %ProgramData%\ARA\Client są foldery certs.old-…, logs.old-…, bin.old-… Przy ponownej instalacji usługi stare foldery mogą zostać odłożone pod nazwą *.old-<guid>. Administrator może je usunąć, gdy żaden inny użytkownik nie jest zalogowany.
Brak .NET 10 Desktop Runtime Zainstaluj .NET 10 Desktop Runtime z witryny Microsoft. Programy (ARA-Relay.exe, ARA-Client.exe) nie pobierają go samodzielnie.
Usługa nie startuje Sprawdź %ProgramData%\ARA\Relay\logs\relay-*.log i dziennik zdarzeń. Często przyczyną jest brak migracji CA (zainstaluj z konta, które utworzyło CA).
Usługa nie startuje po aktualizacji (np. błąd 1053) Wpis usługi wskazuje na inną ścieżkę pliku niż bieżąca. Zainstaluj usługę ponownie z GUI albo popraw binPath poleceniem sc.exe config.
Po sesji host chwilę jest offline Po zakończeniu sesji host ponawia rejestrację w serwerze (około 3 sekund).
GUI pokazuje 0 hostów/sesji mimo połączeń Usługa lub GUI działa w starej wersji. Podmień oba pliki, uruchom usługę i ponownie uruchom GUI.